Na świecie zarejestrowano do tej pory ok. 150.000 gatunków motyli. W Polsce żyje ok. 3.000 gatunków, a wśród nich 164, które zwane są motylami dziennymi. Od ponad ćwierć wieku, w ramach programu "Atlas rozmieszczenia motyli dziennych w Polsce", gromadzi się w naszym kraju materiały o ich występowaniu, ekologii i biologii.
W tym roku zajęto się inwentaryzacją motyli dziennych na obszarze Słowińskiego Parku Narodowego. Dlaczego? Przede wszystkim dlatego, aby poznać, dotąd nieznaną, liczbę gatunków tej grupy owadów, a także rozmieszczenie ich poszczególnych populacji. To z kolei może w przyszłości pomóc w projektowaniu zabiegów ochronnych i ewentualnie podjąć ochronę siedlisk w jakich żyją. Monitorowane są różne typy siedlisk: lasy i ich skraje, śródleśne polany, łąki suche i podmokłe, aleje drzew i zakrzewienia przydrożne. Przewidziane kontrole prowadzone są w miesiącach wiosenno-letnich (kwiecień/początek września).
Zapewne każdy się zgodzi, że to niesamowicie barwna i różnorodna np. pod względem kształtu i rozmiaru grupa owadów. Łacińska nazwa Lepidoptera czyli łuskoskrzydłe nawiązuje do ich skrzydeł, które pokryte są małymi dachówkowato ułożonymi łuskami. Dodatkowo motyle te mają interesujący i złożony cykl rozwojowy. Wymienione walory wpłynęły prawdopodobnie także na to, że były one już od dawna przedmiotem hodowli i obserwacji.
Motyle w ciągu swojego krótkiego życia przechodzą cztery stadia rozwojowe. Początkowym stadium rozwojowym są jaja. Najczęściej możemy spotkać je na roślinach, pojedynczo lub w większych ilościach, a także pod martwymi liśćmi zalegającymi na ziemi, na cienkich gałązkach, w załomkach kory drzew i krzewów lub są porozrzucane bezładnie w trawie. Po kilku dniach, miesiącach lub nawet dopiero po przezimowaniu z jaj wylęgają się gąsienice. Okres życia gąsienic stanowi drugie stadium rozwojowe motyli. Gąsienice rosnąc muszą co jakiś czas pozbywać się zewnętrznej powłoki ciała, bowiem ta nie powiększa swych rozmiarów. Taka odrzucana powłoka nosi nazwę wylinki. W ciągu całego okresu swego rozwoju gąsienice odrzucają wylinki kilkakrotnie. Ten etap cyklu życiowego trwa, w zależności od gatunku, dostępu pokarmu jak i warunków zewnętrznych (temperatura, wilgotność) od kilku tygodni do kilku lat. Gąsienica musi intensywnie żerować aby zmagazynować potrzebną ilość zapasów tłuszczu, potrzebną do następnego etapu - przepoczwarczenia. Stadium poczwarki trwa kilkanaście dni, kilka tygodni, miesięcy a nawet kilka lat. W tym czasie pobieranie pokarmu jest wstrzymane, a ruchy ograniczone. Wśród poczwarek możemy obserwować wiele interesujących kształtów i barw. Sposób maskowania się poczwarek często zależy od otoczenia. Taka metoda jest mechanizmem obronnym w życiu poczwarki, gdyż mogłaby się stać łatwym kąskiem dla, np. ptaków. Ostatnim etapem cyklu życiowego motyla jest dorosła postać owada - imago. Motyl po uwolnieniu się ze sztywnej osłonki ciała poczwarki musi najpierw wpompować krew i powietrze w skrzydła, które po pewnym czasie zaczynają i powiększać swoje rozmiary i twardnieć. Dopiero po uzyskaniu odpowiednich rozmiarów motyl dorosły może "podlatywać z kwiatka na kwiatek" i, najczęściej spijać nektar - źródło swego pokarmu. Jest już oczywiście także gotowy do rozrodu.
Słowiński Park Narodowy charakteryzuje się dużą różnorodnością środowisk, co może pozwolić na wykrycie wielu Interesujących oraz rzadkich przedstawicieli tej grupy entomofauny. Dotychczas stwierdzono 42 gatunki, ale można liczyć się z tym, że liczba ta będzie wzrastała z kolejnymi kontrolami. Wśród już odnalezionych znalazły się: rusałki Nymhalidae, modraszki Lycaenidae, karłątki Hesperiidae i bielinki Pieridae. Do najcenniejszych można zaliczyć: czerwończyka nieparka Lycaena dispar - gatunek w Polsce chroniony, niestrzępa głogowca Aporia crataegi, a zwłaszcza kosternika leśniaka Carterocephalus silvicola - gatunku do tej pory nie notowanego na Środkowym Pomorzu.
Słowiński Park Narodowy niewątpliwie jest atrakcyjnym miejscem dla motyli, a mnogość barw i kształtów może przyczynić się do chęci poznania tej grupy owadziego świata także przez odwiedzających. Czynna ochrona gatunkowa motyli, będzie możliwa wtedy, gdy zapewnimy im odpowiednie siedliska do życia - Słowiński Park Narodowy im to zapewnia.